Pięć miesięcy czekania na odpowiedź Enea

W jednym z realizowanych przez nas projektów od blisko pięciu miesięcy próbujemy uzyskać
konkretne stanowisko dotyczące możliwości wykonania dużej instalacji OZE o mocy
przekraczającej 100 kWp.

Założenie inwestycji jest bardzo konkretne: energia produkowana przez instalację
fotowoltaiczną ma być wykorzystywana lokalnie przez przedsiębiorstwo oraz magazynowana
w magazynie energii, a system ma zostać wyposażony w rozwiązania uniemożliwiające
eksport energii do publicznej sieci elektroenergetycznej.

Innymi słowy – mówimy o rozwiązaniu typu
PV + magazyn energii + EMS + ZERO EXPORT.

Pytanie skierowane do operatora jest w swojej istocie bardzo proste:

W jaki sposób należy wykonać taką instalację, aby jej układ,
zabezpieczenia oraz sposób pracy zostały zaakceptowane przez Enea?

Po około pięciu miesiącach nadal brakuje jednoznacznej odpowiedzi, która pozwalałaby
projektantowi i inwestorowi przyjąć konkretny wariant techniczny.

Nie chcemy omijać operatora. Chcemy poznać jego wymagania

Warto to bardzo wyraźnie zaznaczyć. Celem nie jest znalezienie sposobu na obejście
wymagań operatora systemu dystrybucyjnego.

Jest dokładnie odwrotnie.

Jeszcze przed rozpoczęciem inwestycji chcemy wiedzieć, jakie rozwiązanie techniczne
zostanie przez operatora zaakceptowane.

Jakie pytania powinien rozstrzygnąć operator?

• Jak powinna wyglądać separacja instalacji od sieci?
• Jakie zabezpieczenia należy zastosować?
• Jak powinien działać system ZERO EXPORT?
• Jak operator klasyfikuje instalację PV powyżej 100 kWp bez eksportu energii?
• Czy wymagany jest dodatkowy niezależny układ blokujący eksport?
• Gdzie powinien znajdować się punkt pomiarowy instalacji?
• Czy wystarczy sterowanie falownikami poprzez licznik lub przekładniki CT?
• Czy wymagany jest nadrzędny system EMS?
• Jakie funkcje zabezpieczające powinny działać niezależnie od falownika?
• Jakie dokumenty należy przedstawić operatorowi?

Przy dużych instalacjach energetycznych nie można projektować systemu
na podstawie domysłów.

OFF-GRID? off-grid nie oznacza już tylko małej instalacji poza siecią

Określenie OFF-GRID jeszcze kilka lat temu kojarzyło się przede wszystkim
z domkiem letniskowym, działką, instalacją mobilną albo niewielkim systemem autonomicznym.

Rynek magazynowania energii zmienił jednak sytuację diametralnie.

Dzisiaj również zakłady przemysłowe i duże przedsiębiorstwa analizują systemy,
które potrafią pracować lokalnie i w znacznym stopniu uniezależniać obiekt od sieci.

Nowoczesny system może składać się z:

• instalacji fotowoltaicznej 100–150 kWp lub większej,
• magazynu energii o pojemności od kilkuset kWh do kilku MWh,
• falowników hybrydowych lub PCS,
• systemu zarządzania energią EMS,
• liczników energii i przekładników prądowych CT,
• automatyki przemysłowej,
• układów zabezpieczających przed eksportem energii,
• systemów peak shaving i zarządzania mocą.

W takim układzie instalacja PV nie musi być źródłem nastawionym na sprzedaż energii.
Jej podstawowym zadaniem może być maksymalizacja lokalnej autokonsumpcji.

ZERO EXPORT – energia pozostaje w przedsiębiorstwie

Idea systemu ZERO EXPORT jest stosunkowo prosta.

Instalacja na bieżąco mierzy przepływ energii w punkcie połączenia obiektu z siecią.
>System EMS lub falownik odpowiednio reguluje produkcję i ładowanie magazynu energii,
aby nie dopuścić do przepływu energii w kierunku sieci dystrybucyjnej.

Przykładowo, jeżeli przedsiębiorstwo zużywa w danej chwili 120 kW, instalacja PV
może produkować energię na potrzeby obiektu.

Jeżeli produkcja chwilowo przewyższa zużycie, nadwyżka może zostać skierowana
do magazynu energii.

Po jego naładowaniu system może ograniczyć moc produkcji instalacji PV.

Celem jest utrzymywanie przepływu w punkcie przyłączenia na poziomie zbliżonym do
0 kW eksportu lub zachowanie niewielkiego kontrolowanego importu.

Technicznie można to zrobić. Problem zaczyna się przy procedurach

Współczesne falowniki, systemy PCS oraz EMS pozwalają bardzo precyzyjnie sterować
przepływem energii.

Możliwe jest zastosowanie kilku niezależnych poziomów zabezpieczenia:

1. pomiar przepływu energii przez licznik lub przekładniki CT,
2. regulacja mocy falowników,
3. sterowanie ładowaniem magazynu energii,
4. nadrzędne sterowanie przez EMS,
5. dodatkowy ogranicznik eksportu,
6. stycznik lub wyłącznik separujący instalację w określonych stanach awaryjnych.

Technologia pozwala więc zbudować wielopoziomowe zabezpieczenie przed eksportem energii.

Problem polega na tym, że inwestor musi wiedzieć,
którego rozwiązania oczekuje operator.

Przy 100 czy 300 kWp nie można powiedzieć: „najpierw wybudujmy, później zobaczymy”

catl enerc+ 4,07 mwh / 0,5 p

Przy instalacji o mocy kilku kilowatów zmiana urządzenia albo sposobu sterowania
może być stosunkowo prosta.

W instalacji przemysłowej mówimy już o zupełnie innej skali.

System może obejmować:

• 100, 200 lub 300 kWp instalacji PV,
• kilkaset kWh magazynu energii,
• rozdzielnice o dużych prądach znamionowych,
• kilka falowników lub PCS,
• system komunikacji Modbus / CAN / TCP/IP,
• system EMS,
• zabezpieczenia sieciowe,
• automatykę przemysłową.

Późniejsza zmiana koncepcji może oznaczać dziesiątki lub nawet setki tysięcy złotych
dodatkowych kosztów.

Dlatego wymagania muszą być znane przed rozpoczęciem inwestycji.

Czy technologia wyprzedziła procedury operatorów?

To być może najważniejsze pytanie w całej tej sprawie.

Magazyny energii rozwijają się obecnie bardzo szybko. Wraz z nimi rozwijają się
przemysłowe systemy autokonsumpcji, arbitrażu energii, peak shavingu i ograniczania
mocy pobieranej z sieci.

Coraz więcej przedsiębiorstw nie chce budować instalacji PV po to, aby maksymalizować
sprzedaż energii.

Chcą produkować energię przede wszystkim
na potrzeby własnego zakładu.

Powstaje więc coraz więcej systemów:

PV + BESS + EMS + ZERO EXPORT.

Pięć miesięcy oczekiwania oznacza realne pieniądze

Dla inwestora czas oczekiwania na decyzję lub stanowisko techniczne nie jest abstrakcyjnym
problemem administracyjnym.

Każdy kolejny miesiąc może oznaczać:

• dalszy zakup energii elektrycznej z sieci,
• utracone oszczędności z instalacji PV,
• brak możliwości wykorzystania magazynu energii,
• przesunięcie finansowania inwestycji,
• zmianę cen urządzeń,
• ponowne wykonanie części projektu,
• zamrożenie środków przeznaczonych na inwestycję.

Przy dużej instalacji energetycznej są to już wymierne wartości finansowe.

Nie oczekujemy specjalnego traktowania. Oczekujemy jasnych zasad

Nie chodzi o to, aby operator zgadzał się na każde proponowane rozwiązanie.

1. konieczne są dodatkowe zabezpieczenia – wykonamy je.

2.  wymagany jest dodatkowy sterownik – uwzględnimy go w projekcie.

3. potrzebna jest fizyczna separacja – zaprojektujemy odpowiedni układ.

Potrzebna jest jednak jasna informacja:

Co dokładnie musi wykonać inwestor, aby duża instalacja OFF-GRID /
ZERO EXPORT została zaakceptowana?

Po pięciu miesiącach oczekiwania jest to nadal pytanie otwarte.

Duże magazyny energii będą tylko zwiększać skalę tego problemu

To nie jest temat jednej instalacji.

W kolejnych latach liczba przemysłowych magazynów energii będzie rosła,
a przedsiębiorstwa coraz częściej będą chciały wykorzystywać własną energię bez
konieczności jej eksportowania do sieci.

Dlatego potrzebne są czytelne, powtarzalne i dostępne publicznie procedury dotyczące
dużych systemów typu ZERO EXPORT.

Branża potrzebuje odpowiedzi nie tylko na pytanie:
„czy można?”

Potrzebuje przede wszystkim odpowiedzi:
„jak należy to prawidłowo zrobić?”

Będziemy aktualizować ten temat

Jeżeli otrzymamy jednoznaczne stanowisko Enea dotyczące wymagań technicznych
dla tego typu instalacji, opublikujemy je również na naszej stronie.

Może być ono przydatne nie tylko dla jednego inwestora, lecz również dla projektantów,
wykonawców, przedsiębiorstw i całej branży magazynowania energii.

Bo instalacji PV + magazyn energii + EMS + ZERO EXPORT
będzie w Polsce coraz więcej.